Na Vidiku Magazin» srpski slikari

Đura Jakšić – najznačajniji gost skadarlijskih kafana

Administrator — Wed, 02 Nov 2011 15:24:38 +0000

Đura Jakšić bio je istaknuti srpski pesnik, ali i vrlo talentovan slikar i pisac dramskih dela. Rodio se 1832. godine u Banatu, gde prisiljen očevom željom upisuje trgovačku školu iz koje beži čak nekoliko puta, da bi na kraju postao gimnazijalac u Segedinu. Nakon završene gimnazije, Đura Jakšić odlazi na studije slikarstva u Rumuniju. Nekoliko godina kasnije nastaviće da se školuje u Beču gde će se sprijateljiti sa velikim imenima srpske književnosti poput Branka Radičevića i Đure Daničića. Međutim, loša finansijska situacija nateraće ga da se vrati kući. Ipak, ubro uspeva da stane na noge i ode u Minhen gde se školuje na Akademiji finih umetnosti.

Đura Jakšić bio je veliki boem i ogroman deo svoga vremena provodio je u i sada poznatim i vrlo posećenim kafanama Skadarlije Tri šešira i Dva jelena. Tu je pronalazio inspiraciju za svoja slikarska, ali i književna dela. Osim toga, bio je toliko razočaran u ljude oko sebe, u svoj život koji je smatrao promašenim, protraćenim, pa je verovao da jedino kafane mogu da izleče njegovu napaćenu dušu.

Književno stvaralaštvo

Đura Jakšić smatra se jednim od najznačajnih pesnika srpskog romantizma. U njegovim pesmama jasno se mogu osetiti emocije koje su ga prožimale u trenucima stvaranja. Svoju iskrenost, nežnost i krhkost uspeo je tako vešto da pretoči na papir. Njegova mašta nije imala granice, pisao je slobodno, s puno strasti, pisao je pesme o slobodi, rodoljubive pesme. Neke od njegovih najpoznatijih su Otadžbina, Padajte braćo, Ponoć, Putnik, Veče… Jednu od svojih zbirki posvetio je Milanu Obrenović.

Osim pesnika, Đura Jakšić je napisao i 40 pripovedaka, u kojima obrađuje period vladavina dinastije Nemanjić, i 3 drame u stihu: Stanoje Glavaš, Seoba Srbalja i Jelisaveta.

Umire 1878. godine od tuberkuloze i biva sahranjen na Novom groblju u Beogradu. Danas se svake godine u Srpskoj Crnji, mestu kome je rođen, dodeljuje nagrada Đura Jakšić za najbolju zbirku poezije.

Milić od Mačve i njegovi lebdeći balvani

Administrator — Fri, 07 Oct 2011 18:29:27 +0000

Milić od Mačve bio je jedan od srpskih umetnika koji je svojim slikarskim umećem obeležio 20. vek. Milić Stanković, kako mu je u stvari i bilo ime, rođen je 30. oktobra 1934. godine u Belotriću, a umire u Beogradu 8. decembra 2000.

Srednju školu završava u Šapcu, najvećem gradu Mačve, a dalje obrazovanje nastavlja na Akademiji likovnih umetnosti po čijem završetku se seli u Pariz, nezaobilazni grad gotovo svih velikih umetnika. Milić od Mačve svoju prvu samostalnu izložbu otvara u Beogradu 1959. godine, a pet godina kasnije ponoviće uspeh i u Ženevi. Treba napomenuti da je bio i jedan od 13 ponosnih članova umetničke grupe Medijala, osnovane 1953. godine u Beogradu u Domu omladine.

Milić od Mačve opredelio se za nadrealizam sa primesama naive, a naročito je poznat po lebdećim balvanima koji dominiraju njegovim slikama. Međutim, nije bio talentovan samo za slikarstvo, već i za arhitekturu, poeziju i vajarstvo.

Njegov umetnički duh uticao je i na njegovo razlikovanje u odevanju. Naime, bio je prepoznatljiv po svom dugom crnom plaštu u kombinaciji sa crnom beretkom, a u ruci je uvek nosio štap.

Po svojoj smrti sahranjen je u Beogradu u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

Milena Pavlović Barili – multitalentovana umetnica

Administrator — Thu, 06 Oct 2011 12:14:49 +0000

Petog novembra 1909. godine, u gradu Požarevcu, rodila se Milena Pavlović Barili, istaknuta srpska pesnikinja, slikarka i kostimografkinja. Milena je bila jedino dete Danice Pavlović, koja je poticala od loze Karađorđevića, i Bruna Barilija, italijanskog muzičkog kritičara.

Počeci

Svoju pesničku karijeru Milena Pavlović Barili započela je vrlo rano, već sa sedam godina kada je, boraveći u Rimu, napisala svoju prvu pesmu. Ni dar za slikarstvo nije pokazala mnogo kasnije. Već sa 13 godina primlojena je na Kraljevsku umetničku školu u Beogradu gde se po prvi put ozbiljnije upoznaje sa ovom vrstom umetnosti.

Po diplomiranju u Beogradu, Milena Pavlović Barili nastavlja studije slikarstva u Minhenu. Međutim, nemački ambijent joj se nije ni malo dopao, ali biva primorana da u njemu ostane s obzirom na zdravstvene probleme koji su je snašli – probleme sa srcem.

Iako se lečila u Minhenu, to je nije sprečavalo da putuje po Francuskoj, obilazi pariske muzeje i povremeno posećuje svoj rodni Požarevac gde priprema svoju prvu samostalnu izložbu, održanu 1928. godine u Novinarskom domu. Od tada, posećene izložbe nastavljaju da se nižu.

Karijera u SAD

Godine 1930. se seli u Španiju, ali njen nemirni duh joj ne dozvoljava da se tu i zadrži, te nedugo potom prelazi u Rim,Pariz i London gde sklapa prijateljstva sa evropskom umetničkom elitom poput Andre Bretona i njemu sličnih.

Godine 1939. Milena Pavlović Barili odlazi u Njujork u kome se pored slikarstva bavi i komercijalnim dizajnom za modne časopise.

Na jednoj od svojih izložbi koja se održala u Vašingtonu, Milena Pavlović Barili upoznaje Roberta Tomasa Astora Goselinija, američkog oficira avijacije sa kojim se venčava u decembru 1943. godine. Nažalost, njihov brak nije dugo potrajao, s obzirom da je samo dve godine kasnije Milenu zadesila iznenadna smrt od srčanog udara. Sahranjena je u Rimu u porodičnoj

grobnici.

Đankarlo Menoti je u znak sećanja na veliku slikarku napisao operu The Saint of Bleecker Street.

Neke od najpoznatijih slika Milene Pavlović Barili jesu Venera sa lampom, Devojka sa svitkom, Tišina, Devojka sa gitarom i mnoge druge.