Počeci

Svoju pesničku karijeru Milena Pavlović Barili započela je vrlo rano, već sa sedam godina kada je, boraveći u Rimu, napisala svoju prvu pesmu. Ni dar za slikarstvo nije pokazala mnogo kasnije. Već sa 13 godina primlojena je na Kraljevsku umetničku školu u Beogradu gde se po prvi put ozbiljnije upoznaje sa ovom vrstom umetnosti.

Po diplomiranju u Beogradu, Milena Pavlović Barili nastavlja studije slikarstva u Minhenu. Međutim, nemački ambijent joj se nije ni malo dopao, ali biva primorana da u njemu ostane s obzirom na zdravstvene probleme koji su je snašli – probleme sa srcem.

Iako se lečila u Minhenu, to je nije sprečavalo da putuje po Francuskoj, obilazi pariske muzeje i povremeno posećuje svoj rodni Požarevac gde priprema svoju prvu samostalnu izložbu, održanu 1928. godine u Novinarskom domu. Od tada, posećene izložbe nastavljaju da se nižu.

Karijera u SAD

Godine 1930. se seli u Španiju, ali njen nemirni duh joj ne dozvoljava da se tu i zadrži, te nedugo potom prelazi u Rim,Pariz i London gde sklapa prijateljstva sa evropskom umetničkom elitom poput Andre Bretona i njemu sličnih.

Godine 1939. Milena Pavlović Barili odlazi u Njujork u kome se pored slikarstva bavi i komercijalnim dizajnom za modne časopise.

Na jednoj od svojih izložbi koja se održala u Vašingtonu, Milena Pavlović Barili upoznaje Roberta Tomasa Astora Goselinija, američkog oficira avijacije sa kojim se venčava u decembru 1943. godine. Nažalost, njihov brak nije dugo potrajao, s obzirom da je samo dve godine kasnije Milenu zadesila iznenadna smrt od srčanog udara. Sahranjena je u Rimu u porodičnoj

grobnici.

Đankarlo Menoti je u znak sećanja na veliku slikarku napisao operu The Saint of Bleecker Street.

Neke od najpoznatijih slika Milene Pavlović Barili jesu Venera sa lampom, Devojka sa svitkom, Tišina, Devojka sa gitarom i mnoge druge.

Krstić kao stvralac slika Studenica,Čačak, Kosovo Polje dao je dobru podlogu slikarki koja će u budućnosti doduše delati apsolutno drugačijim načinom nego u njegovom ateljeu. Prvi učielj pomogao joj je da odebere fakultet koji će pohađati, pa tako Nadežda Petrović odlazi u Minhen gde se upoznaje sa velikim imenima slovenačkog slikarstva Jakopićem, Groharom i Jamom koji su i sami bili na minhenskim studijama.

Nadežda Petrović priredila je svoju prvu izložbu 1900. godine u Beogradu na Velikoj školi i time otpočela svoju uspešnu slikarsku karijeru na domaćem području. Njeni uzori bili su impresionisti sa čijim je radovima imala prilike da se susretne u Minhenu u kom je boravila četiri godine. Zbog odabranog pravca dugo neće biti prihvaćena, šta više, naići će na brojne oštre kritike. Ipak, ostaće verna svom izboru.

Godinu dana Nadežda Petrović boravila je u Francuskoj, u Parizu, gradu koji će je inspirisati da kasnije naslika Most na Seni, Kej na Seni, Bulonjska šuma, Bogorodičina crkva u Parizu. Izlagala je i u Zagrebu, Ljubljani i Rimu, a 1912. godine otvorila je svoju slikarsku školu.

No, osim što je poznata kao slikarka, Nadežda Petrović bila je i dobrovoljna bolničarka na frontu u Prvom balkanskom ratu. Međutim, tada oboleva od pegavog tifusa i umire u Valjevu 3. aprila 1915. godine.