Sveti Sava

Manastir Studenica je građen u nekoliko faza i mnogi ga smatraju za jedan od najlepših. Stefan Nemanja gradio je manastir do 1196. godina, a onda je odlučio da presto prepusti svome sinu Stefanu i ode u Hilandar. Tamo se upokojio 1199. godine, a Stefan je, zbog nasleđenog prestola, došao u sokob sa bratom Vukanom. Stefanov treći sin, Sveti Sava, u dogovoru sa braćom prenosi očeve mošti i nad njima miri zavađenu braću. Mošti su smeštene u Bogorodičinu crkvu u prethodno pripremljenu grobnicu.

Sveti Sava je u Studenici boravio do 13. veka i ona tada postaje ne samo duhovni, već i kulturni i medicinski centar. Delo „Studenički tipik“ koje je napisao, govori o životu njegovog oca, duhovnom i monaškom životu toga doba. Pripratu ispred Bogorodičinog hrama podigao je kralj Radoslav, dok je kralj Milutin zaslužan za malu crkvu posvećenu svetom Joakimu i Ani.

Prevaziđene nedaće

Crkve su, baš kao i srpski narod, pretrpele žestoke napade Turaka. Manastir Studenica je opljačkan, a potom i spaljen. Na svu sreću, neki od monaha su uspeli da se sklone zajedno sa moštima Stefana Nemanje, tj. Svetog Simeona. Odatle su prvo bile prenete u manastir Kalenić, ali se 1839. ponovo vraćaju u manastir Studenica .

Manastirska crkva obnovljena je 1846. godine, ali krajnje nestručno, s obzirom da su stare vredne freske sakrivene malterom, a preko njih naslikane nove. Međutim, vek kasnije, malter je skinut i crkva je dobila stari-novi izgled kakvim i danas zrači.