Na Vidiku Magazin» slikarstvo

Milić od Mačve i njegovi lebdeći balvani

Administrator — Fri, 07 Oct 2011 18:29:27 +0000

Milić od Mačve bio je jedan od srpskih umetnika koji je svojim slikarskim umećem obeležio 20. vek. Milić Stanković, kako mu je u stvari i bilo ime, rođen je 30. oktobra 1934. godine u Belotriću, a umire u Beogradu 8. decembra 2000.

Srednju školu završava u Šapcu, najvećem gradu Mačve, a dalje obrazovanje nastavlja na Akademiji likovnih umetnosti po čijem završetku se seli u Pariz, nezaobilazni grad gotovo svih velikih umetnika. Milić od Mačve svoju prvu samostalnu izložbu otvara u Beogradu 1959. godine, a pet godina kasnije ponoviće uspeh i u Ženevi. Treba napomenuti da je bio i jedan od 13 ponosnih članova umetničke grupe Medijala, osnovane 1953. godine u Beogradu u Domu omladine.

Milić od Mačve opredelio se za nadrealizam sa primesama naive, a naročito je poznat po lebdećim balvanima koji dominiraju njegovim slikama. Međutim, nije bio talentovan samo za slikarstvo, već i za arhitekturu, poeziju i vajarstvo.

Njegov umetnički duh uticao je i na njegovo razlikovanje u odevanju. Naime, bio je prepoznatljiv po svom dugom crnom plaštu u kombinaciji sa crnom beretkom, a u ruci je uvek nosio štap.

Po svojoj smrti sahranjen je u Beogradu u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju.

Milena Pavlović Barili – multitalentovana umetnica

Administrator — Thu, 06 Oct 2011 12:14:49 +0000

Petog novembra 1909. godine, u gradu Požarevcu, rodila se Milena Pavlović Barili, istaknuta srpska pesnikinja, slikarka i kostimografkinja. Milena je bila jedino dete Danice Pavlović, koja je poticala od loze Karađorđevića, i Bruna Barilija, italijanskog muzičkog kritičara.

Počeci

Svoju pesničku karijeru Milena Pavlović Barili započela je vrlo rano, već sa sedam godina kada je, boraveći u Rimu, napisala svoju prvu pesmu. Ni dar za slikarstvo nije pokazala mnogo kasnije. Već sa 13 godina primlojena je na Kraljevsku umetničku školu u Beogradu gde se po prvi put ozbiljnije upoznaje sa ovom vrstom umetnosti.

Po diplomiranju u Beogradu, Milena Pavlović Barili nastavlja studije slikarstva u Minhenu. Međutim, nemački ambijent joj se nije ni malo dopao, ali biva primorana da u njemu ostane s obzirom na zdravstvene probleme koji su je snašli – probleme sa srcem.

Iako se lečila u Minhenu, to je nije sprečavalo da putuje po Francuskoj, obilazi pariske muzeje i povremeno posećuje svoj rodni Požarevac gde priprema svoju prvu samostalnu izložbu, održanu 1928. godine u Novinarskom domu. Od tada, posećene izložbe nastavljaju da se nižu.

Karijera u SAD

Godine 1930. se seli u Španiju, ali njen nemirni duh joj ne dozvoljava da se tu i zadrži, te nedugo potom prelazi u Rim,Pariz i London gde sklapa prijateljstva sa evropskom umetničkom elitom poput Andre Bretona i njemu sličnih.

Godine 1939. Milena Pavlović Barili odlazi u Njujork u kome se pored slikarstva bavi i komercijalnim dizajnom za modne časopise.

Na jednoj od svojih izložbi koja se održala u Vašingtonu, Milena Pavlović Barili upoznaje Roberta Tomasa Astora Goselinija, američkog oficira avijacije sa kojim se venčava u decembru 1943. godine. Nažalost, njihov brak nije dugo potrajao, s obzirom da je samo dve godine kasnije Milenu zadesila iznenadna smrt od srčanog udara. Sahranjena je u Rimu u porodičnoj

grobnici.

Đankarlo Menoti je u znak sećanja na veliku slikarku napisao operu The Saint of Bleecker Street.

Neke od najpoznatijih slika Milene Pavlović Barili jesu Venera sa lampom, Devojka sa svitkom, Tišina, Devojka sa gitarom i mnoge druge.

Dragan Malešević Tapi – srpski hiperrealista

Administrator — Tue, 27 Sep 2011 14:22:37 +0000

Dragan Malešević Tapi jedno je od veoma važnih srpskih imena kada je u pitanju slikarstvo 20. veka, preciznije fotorealizam koji je nastao kao reakcija na apstraktno slikarstvo. Dragan Malašević Tapi rođen je u Beogradu 1949. godine. Iako je po profesiji bio diplomirani ekonomista, ljubav prema slikarstu gajio je još od najranijeg detinjstva. Međutim, svoja dela će prvi put izložiti 1985. u Rovinju, zajedno sa radovima Olje Ivanjicki i Miće Popovića.

Pošto je živeo u nekoliko svetskih metropola poput Kembridža, Beča, Milana, Ženeve, dospeo je i na Bahame gde je sklopio poznantvo sa vrlo neobičnim čovekom, vidovnjakom koji mu je ukazao na veličinu njegovog slikarskog talenta rekavši mu da je reinkarnacija Jan Van Ajka, slikara Čoveka sa Turbanom, Supružnika Arnolfini i mnogih drugih poznatih dela.

Krajem osamdesetih i početkom devedesetih godina 20. veka Tapijeve slike postaju sve privlačnije ljubiteljima umetnosti, te su samostalne izložbe po čitavom svetu sve brojnije. Izlagao je na Kubi, u Engleskoj, Francuskoj, Americi, Bugarskoj, na Kipru, u Grčkoj, Hrvatskoj, Crnoj Gori, u Nemačkoj, Švajcarskoj, Kini, Japanu, Makedoniji… Zbirka slika Bele kuće, ali i privatna kolekcija nekadašnjeg američkog predsednika Džordža Buša sadrže neke od slika koje je naslikao upravo Dragan Malešević Tapi.

Dragan Malešević Tapi slikao je na platnu i na drvetu, a poslednjih godina svog života bavio se i vajarstvom. Smatraju ga vodećim predstavnikok magičnog i hiperrealizma. Nastojao je da što jasnije naslika ono što vidi tako da je za neke slike vrlo teško proceniti jesu li slike ili fotografije. Slikao je scene iz svakodnevnog života, pejzaže, mrtvu prirodu, ženske aktove, a neke od njegovih najpoznatijih slika su Duh Tesle, Polje sreće, Labudovi, Borba ćurana, Rodezija, Bliher…

Dragan Malešević Tapi iznenada je umro 2002. godine u svojoj 53. godini života.

Paja Jovanović – moć u ruci

Administrator — Tue, 27 Sep 2011 13:29:52 +0000

Paja Jovanović, najznačajniji predstavnik akademskog realizma i jedan od najvećih srpskih slikara 20. veka, rođen je 1859. godine u Vršcu. Još kao vrlo mali počeo je da se interesuje za slikarstvo u čemu ga je podržavao i pomagao mu otac Stevan Jovanović, inače tada poznati vršački fotograf koji je i sam gajio ljubav prema ovoj vrsti umetnosti. Tako je Paja Jovanović još kao dete znao da provodi sate i sate u crkvi pokušavajući da na papir prenese ono što vidi na njenim zidovima. Nedugo potom bilo je potrebno da se za reljefe na zvonima crkve izrade crteži svetaca, te Jovanovićev talenat biva otkriven. Sa samo četrnaest godina Paja Jovanović dobija porudžbinu i što je još važnije mogućnost da se upiše na slikarsku Akademiju u Beču.

Studije je završio za samo tri godine. Međutim, tu nije stao. Želeo je da se usavršava i tako postao jedan od najboljih učenika Leopolda Karla Milera, izuzetno cenjenog slikara toga doba.

Za vreme studija nasikao je neke od svojih najpoznatijih slika među kojima su Ranjeni Crnogorac, Guslar, Borba petlova, Izdajica, Kićenje neveste i mnoge druge koje su oduševile čitav svet. Svoje prvo priznanje dobija 1882. godine u Beču za sliku Ranjeni Crnogorac koja je bila izložena na godišnjoj izložbi Akademije koju je pohađao. Ova slika donela mu je prvu nagradu, ali i carsku stipendiju.

Samo godinu dana kasnije seli se u London gde potpisuje ugovor za galeriju Frenč. Iz Londona će nekoliko godina kasnije preći da živi u Minhen, potom u Pariz, da bi se na kraju ponovo vratio u Beč. Tamo umire 1957. godine, ali se urna sa pepelom po njegovoj poslednjoj želji prenosi u voljeni Beograd.

Godine 1970. otvoren je Legat paje Jovanovića gde su izložene slikareve slike, spisi, fotografije, nešto od sačuvanih ličnih stvari, odlikovanja, priznanja, medalje, diplome, ali i štafelaj na kome počiva njegova poslednja slika Buket crvenih ruža.

Sava Šumanović – slikar za sva vremena

Administrator — Thu, 23 Jun 2011 09:12:30 +0000

Sava Šumanović očarao je čitav svet svojim inspirativnim slikama koje jasno dokazuju njegov talenat i slikarsko umeće. Rođen je u Vinkovcima 1896. godine, ali će gimnaziju pohađati u Zemunu gde se već tada javlja veliko interesovanje i ljubav prema ovoj vrsti umetnosti. Prejaka želja da se bavi slikarstvom naterala ga je da se suprodstavi ocu koji je želo da mu sin postane ugledni advokat, pa je tako Sava Šumanović po završetku gimnazije otišao u Zagreb gde će kao izuzetan student završiti Višu školu za umjetnost i obrt.

Već tada, kao mlad i ambiciozan slikar, počinje da izlaže svoja dela, jasno obojena uticajem simbolizma i secesije, a osim slikarstva bavi se grafikom, scenografijom i ilustracijom.

Samo par godina kasnije, Sava Šumanović iznajmljuje na Monparnasu u Parizu svoj slikarski atelje i tamo sklapa izuzetno dobra prijateljstva sa mnogim velikim umetnicima toga doba. S obzirom da mu je učitelj tada bio kubista Andre Lot, novonastale Šumanoviće slike imaju elemenata kubizma.

Slika koja mu je donela ogromnu slavu, naročito u Francuskoj, jeste Doručak na travi, naslikana 1927. godine i inspirisana istoimenim delom Kloda Monea. Pesma francuskog pesnika Artura Remboa Pijani brod, ali i Žerikoova slika Splav meduza nadahnuli su ga da uradi sliku Pijana lađa za sedam dana i sedam noći neprekidnog rada.

Kada se vratio u rodno mesto nastavlja da slika, ali ovoga puta pejzaže, a iz nostalgije za Parizom nastala su vredna dela Luksemburški park i Most na Seni.

Za vreme Drugog svetskog rata 1942. godine, Sava Šumanović odveden je u Sremsku Mitrovicu sa još oko 200 Srba koje su ustaše potom streljale i sahranile u zajedničku masovnu grobnicu.