Na Vidiku Magazin» kralj dragutin

Stefan Uroš II Milutin Nemanjić

Administrator — Wed, 21 Sep 2011 13:34:05 +0000

Stefan Uroš II Milutin bio je jedan od najmoćnijih srpskih srednjevekovnih vladara, kralj Srbije u periodu od 1282. do
1321. godine. Presto je nasledio od svog starijeg brata Stefana Dragutina koji je vladao od 1276. do 1282, dok će njega na prestolu naslediti njegov sin, budući kralj Stefan Dečanski koji će vladati od 1322. do 1331. godine.

Kraljevina Srbija tokom Milutinove vladavine počinje sa širenjem ka jugu, priključen joj je severni deo današnje Albanije i veći deo Makedonije. Stefan Uroš II Milutin dosta je ratovao sa Bugarima i u tim borbama bio prilično uspešan s obzirom da je osvojio Braničevo sa Kučevom i Tatirama. Nažalost, igubio je Mačvu sa Beogradom, teritoriju koja je pripadala njegovom bratu kralju Dragutinu.

Stefan Uroš II Millutin podigao je veliki broj manastira i crkava među kojima su i Gračanica, Bogorodica Trojeručica u Skoplju, Bogorodica Ljeviška, Kraljeva crkva u Studenici, manastirska crkva Banjska u Hilandaru u kojoj je i sahranjen. Za vreme njegove vladavine razvio se novi stil u arhitekturi pod nazivom Vardarski stil.

Stefan Uroš II Milutin ženio se čak pet puta, a njegov poslednji brak bio je sa Simonidom. Imao je dva sina i dve kćeri: Stefana, Konstantina, Anu i Zoricu.

Posle njegove smrti izbio je građanski rat i protiv mlađeg sina Konstantina koji je trebalo da nasledi presto ustao je stariji sin Stefan. Zbrka u državi bila je tolika da su pljačkaši napali povorku koja je prenosila kraljevo telo u manastir Banjska.

Stefan Dragutin Nemanjić

Administrator — Wed, 21 Sep 2011 12:22:28 +0000

Pošto je od oca Stefana Uroša I preuzeo vlast, Stefan Dragutin vladao je od 1276. do 1282. godine. Sa Katelinom, kćerkom vizantijskog cara Stefana V imao je sinove Vladislava i Urošića, ali i dve kćeri, Jelisavetu koja je bila supruga Stefana I Kotromanića i jednu čije je ime nepoznato, a za koju se zna da je bila udata za Pavla Šubića.

Kralj Stefan Dragutin podelio je državu na tri dela, a svakim delom vladao je neko od njegopvih bližnjih. Tako je njegova mati kraljica Jelena Anžujska vladala Zetom, Trebinjem, Poibarjem i Plavom. Svom mlađem bratu Milutinu poverio je južni deo države, dok je sebi namenio sever.

Stefan Dragutin verovatno bi vladao duže nego što jeste da se nije dogodila nesreća prilikom koje je slomio nogu. Nakon tog nemilog događaja dolazi do Deževskog sporazuma kada Stefan Dragutin predaje presto svome bratu Milutinu postavljajući uslov da nakon Milutina presto naslede njegovi, Dragutinovi potomci.

Iako je predao presto, Stefan Dragutin nije odustao od vođenja države, pa je tako ipak zadržao vlast nad severnim delom. Osim toga, uspeo je da sina Vladislava oženi nećakom ugarskog kralja i tako dobije Usoru, Soli, Mačvu sa Beogradom i oblasti južno od Beograda.

Stafan Dragutin ostao je upamćen kao sremski kralj, s obzirom da se njegova kraljevina zvala Sremska kraljevina. Njegova prestonica prvobitno je bio grad Debrc, a nešto kasnije seli se u Beograd, grad koji prvi put ulazi u sastav države upravo za vreme Dragutinove vladavine.

Stefan Dragutin podigao je u Arlji u crkvu Svetog Ahilija u kojoj se čuva njegov portret. Pred kraj svog života, kralj Dragutin se zamonašio i tom prilikom dobio ime Teoksit. Nakon smrti sahranjen je u manastiru Đurđevi Stupovi, što mu je i bila želja.

Stefan Uroš I Nemanjić

Administrator — Wed, 21 Sep 2011 11:43:40 +0000

Stefan Uroš I , najmlađe dete Stefana Prvovenčanog i Ane Dandolo, bio je srpski kralj u periodu od 1243. do 1276. godine.

Kada se nikejski vladar teodor II Laskrisa upokojio, na prestolu ga je zamenio Mihailo VIII Paleolog sa kojim je Stefan Uroš I uspeo da sklopi prijateljstvo, te je samim tim ujedinjenje sa Ugarskom bilo mnogo jednostavnije. Međutim, srpska vojska napada u Ugarskoj Mačvansku banovinu, te tom prilikom srpski kralj biva zarobljen. Nakon što je oslobođen, Stefan Uroš I pristaje na ponudu da njegov sin Dragutin oženi Katelinu, kćer ugarskog kralja Stefana V. Ali, pošto brak nije uspeo, Stefan Uroš I okreće se Karlu Anžujskom, vladaru Sicilije koji je bio žestok protivnik vizantijskog cara.

Kada je Stefan Uroš I ukinuo titule vladara kneza Duklje i Huma i kada je centralizovao vlast, njegov sin Dragutin tome se žestoko usprotivio. Napao je svoga oca i oteo mu vlast 1276. godine zahvaljujući pomoći vojske svoga tasta, ugarskog kralja.

Nakon ovog poraza, Stefan Uroš I se zamonašio u Humu prilikom čega je dobio ime Simeon. Već naredne 1277. godine tu je i umro. Ktitor je manastira Sopoćani u kome je i sahranjen.