Manastir Mileševa mesto je krunisanja sestrića cara Dušana, Tvrtka I Kotromanića, kada je 1377. godine zvanično proglašen za kralja Bosne i Srbije. Godine 1446. Stefan Vukčić Kosača proglasio je sebe u ovom velelepnom manastiru za “hercega od Svetog Save”, pa otuda i naziv Hercegovina. Vladislav nNmanjić, čija je ovo zadužbina, sahrajen je upravo ovde.

Mileševske freske

Osim što je jedno od najznačajnijih duhvnih središta, manastir Mileševa dostigao je i same vrhove umetničkog kvaliteta. Građen je u vreme kada se neguje forma klasične antike, a što dalje beži od dekorativnosti.

Freske koje krase manastir od izuzetnog su umetničkog značaja. Za to su najvećim delom zaslužni umetnici iz Grčke koje je Vladislav pozivao, a koji su se školovali u gradovima u kojima se izuzetno pridavala važnost mozaičkoj tehnici: Solunu, Carigradu, Nikeji. Pod kupolom se može uživati u sceni pročešća apostola, gde je Hrist naslikan kao u crkvi Svete Sofije na Ohridu, dok se na dva zapadna pilastra nalaze Josif i Bogorodica sa Isusom i Simeon i Ana.

Beli Anđeo

Najpoznatija freska kojom se manastir Mileševa ponosi je svakako Beli Anđeo, deo kompozicije “Mironosice na Hristovom grobu”. Na zidu je prikazan anđeo koji, odeven u belo, sedi na velikom kamenu i mironosicama pokazuje prazan grob Isusa Hrista koji je vaskrsao. Freska je nastala u 13. veku, a u 16. je preko nje naslikana druga. Bilo je potrebno sačekati 20. vek da se ova novija ukloni i da Beli Anđeo ponovo zasija sa zida.

Freska se odlikuje monumentalnošću, a pokreti su široki i slobodni. Nema dekorativnosti, te je bela haljina u koju je anđeo odeven naslikana tako da prevoji nisu prenaglašeni, te se sva pažnja usmerava na mirno lice i ruku anđela.

Video signal poslat preko satelita mogućim živim bićima van planete Zemlje sadržao je sliku Belog Anđela, baš kao i signal koji su Evropljani poslali Amerikancima polovinom 20. veka kao simbol mira.